Remanent na koniec roku 2026 – arkusz spisu z natury, kalkulator i towary w kartonach.

Remanent na koniec roku 2026 – jak zrobić spis z natury i rozliczyć podatek?

Spis treści

Remanent na koniec roku pozwala ustalić, jakie towary, materiały i inne składniki objęte spisem pozostały w firmie na dzień zamknięcia rozliczeń. Dla przedsiębiorcy prowadzącego podatkową księgę przychodów i rozchodów ma bezpośrednie znaczenie przy ustalaniu dochodu. Wartość zapasów może sprawić, że podatek będzie inny, niż wynikałoby z prostego porównania przychodów i zaksięgowanych wydatków.

To dlatego grudniowy zakup większej partii towaru nie zawsze daje oczekiwaną oszczędność podatkową. Jeżeli towar pozostaje niesprzedany, trzeba uwzględnić go przy zamknięciu roku. Liczy się też właściwa wycena, kompletność dokumentacji oraz rozróżnienie rzeczy należących do firmy i powierzonych przez klientów.

Wyjaśniamy, jak przygotować spis z natury na 31 grudnia 2026 r., czego w nim nie pomijać i jakie informacje przekazać księgowej.

Stan prawny i weryfikacja źródeł: 20 października 2026 r. Artykuł dotyczy przede wszystkim przedsiębiorców prowadzących KPiR; inwentaryzacja w księgach rachunkowych podlega odrębnym zasadom.

Kto musi przygotować remanent na koniec roku?

Obowiązek sporządzenia spisu z natury wynika z rozporządzenia regulującego prowadzenie KPiR. Dotyczy podatników prowadzących tę księgę, w tym przedsiębiorców rozliczających działalność według skali podatkowej albo podatkiem liniowym. Nie jest ograniczony wyłącznie do sklepów lub hurtowni.

Znaczenie ma zarówno sposób prowadzenia ewidencji, jak i rodzaj posiadanych składników. Remanent może obejmować zapasy materiałów w zakładzie usługowym, produkty w małej pracowni czy niezakończone prace. Brak klasycznego magazynu nie oznacza automatycznie braku obowiązku.

Remanent na koniec roku należy więc uwzględnić w harmonogramie zamknięcia KPiR także wtedy, gdy działalność wydaje się wyłącznie usługowa. Dopiero sprawdzenie rzeczywistego stanu pozwala ustalić, czy spis będzie zawierał pozycje o określonej wartości, czy wykaże wartość zerową.

Jakie przepisy obowiązują przy remanencie za 2026 rok?

Od 1 stycznia 2026 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, opublikowane w Dz.U. z 2025 r. pod poz. 1299. Zasady spisu i wyceny znajdują się przede wszystkim w § 20–22.

To ważne przy korzystaniu ze starszych poradników. Mogą one odwoływać się do poprzedniego rozporządzenia, dawnej numeracji paragrafów albo wcześniejszego układu kolumn księgi. Przy zamknięciu 2026 roku należy używać aktualnej podstawy prawnej.

Remanent na koniec roku wpływa na ustalenie dochodu zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o PIT. Oba źródła należy czytać łącznie: rozporządzenie określa sposób sporządzenia i wyceny spisu, a ustawa wyjaśnia jego znaczenie dla wyniku podatkowego.

Podstawowe zasady można sprawdzić w obowiązującym rozporządzeniu o KPiR.

Na jaki dzień zrobić spis i kiedy go wycenić?

Dla zamknięcia roku podatkowego odpowiadającego kalendarzowemu spis powinien przedstawiać stan na 31 grudnia 2026 r. Nie chodzi o stan na przypadkowy dzień, w którym pracownik miał czas wydrukować raport magazynowy.

Przepisy wymagają wyceny najpóźniej w terminie 14 dni od zakończenia spisu. Jeśli zakończono go 31 grudnia, termin wyceny przypada co do zasady 14 stycznia następnego roku. Ten czas służy ustaleniu wartości, a nie przesunięciu daty stanu zapasów na styczeń.

Remanent na koniec roku trzeba zaplanować z uwzględnieniem sprzedaży, dostaw i pracy magazynu. Jeśli działalność trwa także podczas liczenia, ruch towarów musi być kontrolowany, aby nie spisać tej samej partii dwa razy albo nie pominąć dostawy przyjętej przed zakończeniem roku.

Czy trzeba ponownie liczyć zapasy 1 stycznia?

Podatnik, który sporządził spis na koniec poprzedniego roku podatkowego, nie musi wykonywać odrębnego spisu na 1 stycznia. Do księgi nowego roku wpisuje się spis sporządzony na 31 grudnia.

Warto zadbać o zgodność tych danych przy przekazywaniu księgowości do innego biura lub zmianie programu. Wartość końcowa jednego roku powinna zostać właściwie przeniesiona jako wartość początkowa kolejnego. Nie należy wpisywać zera tylko dlatego, że otwarto nową księgę w innej aplikacji.

Remanent na koniec roku jest więc elementem łączącym dwa okresy rozliczeniowe. Ewentualna korekta jego wartości może wymagać sprawdzenia skutków po obu stronach tej granicy. Dlatego warto zachować szczegółowe arkusze oraz dokumenty stanowiące podstawę wyceny.

Co obejmuje remanent na koniec roku?

Spis obejmuje towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby, produkcję w toku, wyroby gotowe, braki i odpady. Są to kategorie opisane w rozporządzeniu, dlatego nie należy ograniczać się do gotowych produktów ustawionych na półkach sklepu.

Przykładowo sklep odzieżowy ujmie niesprzedane ubrania, a pracownia stolarska może wykazać drewno, elementy mebli, rozpoczęte wyroby oraz gotowe meble oczekujące na sprzedaż. W zakładzie naprawczym znaczenie mogą mieć części i materiały przeznaczone do realizacji usług.

Remanent na koniec roku powinien odzwierciedlać rzeczywisty stan składników objętych obowiązkiem. Warto przed liczeniem ustalić ich podział, aby ta sama rzecz nie została jednocześnie ujęta jako materiał i jako część wyrobu gotowego. Etap wykorzystania składnika ma znaczenie dla prawidłowej klasyfikacji i wyceny.

Czy do spisu wpisuje się komputer, samochód i biurko?

Zwykły roczny spis zapasów dla KPiR nie jest zestawieniem całego majątku przedsiębiorstwa. Używany w firmie komputer, samochód czy biurko nie trafiają do niego tylko dlatego, że zostały kupione na fakturę i znajdują się w siedzibie.

Decyduje funkcja danego składnika. Laptop używany do obsługi klientów jest czymś innym niż laptop przeznaczony do odsprzedaży w sklepie komputerowym. Podobnie samochód wykorzystywany przez przedsiębiorcę należy odróżnić od pojazdu będącego towarem handlowym w komisie lub salonie.

Remanent na koniec roku wymaga zatem poprawnej kwalifikacji, a nie mechanicznego spisania wszystkich rzeczy w pomieszczeniu. Nie należy też utożsamiać go z wykazem składników majątku przy likwidacji działalności ani ze szczególnym spisem dla celów VAT.

Towary poza firmą i rzeczy należące do klientów

Spis powinien uwzględniać również towary stanowiące własność podatnika, które w dniu spisu znajdują się poza jego zakładem. Może to dotyczyć zapasów w magazynie operatora logistycznego, u podwykonawcy albo w innym punkcie działalności.

Z drugiej strony w firmie mogą znajdować się towary obce. Takie składniki ujmuje się ilościowo i wskazuje, do kogo należą, lecz nie wycenia się ich jako własnych zapasów podatnika. Przykładem są materiały powierzone przez klienta do wykonania określonego zlecenia.

Remanent na koniec roku nie powinien więc opierać się wyłącznie na zasadzie „wszystko, co widzę, jest moje”. Przy dostawach w drodze, komisach i nietypowych umowach trzeba sprawdzić dokumenty oraz warunki własności. Sama obecność paczki w magazynie lub wystawienie faktury nie rozwiązuje każdej sytuacji.

Remanent na koniec roku w firmie usługowej

Przedsiębiorca świadczący usługi nie powinien zakładać, że spis zawsze będzie zerowy. Firma remontowa może posiadać niewykorzystane materiały, pracownia krawiecka tkaniny, a zakład naprawczy części. Ustalenia wymaga też produkcja niezakończona, którą rozporządzenie wiąże również z wykonywanymi robotami i usługami przed ich ukończeniem.

Nie oznacza to, że każdą usługę rozpoczętą w grudniu wystarczy wycenić proporcjonalnie do ceny dla klienta. Najpierw należy ustalić, co faktycznie wykonano, jakie koszty poniesiono i jak prace powinny zostać rozliczone.

Remanent na koniec roku w usługach wymaga często informacji od właściciela lub osoby prowadzącej zlecenie. Księgowa nie ustali etapu prac wyłącznie na podstawie faktur zakupowych. Potrzebny jest opis stanu zleceń na dzień zamknięcia roku.

Jak wycenić towary i materiały?

Materiały i towary handlowe wycenia się według cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia spisu, jeżeli są niższe. Nie stosuje się automatycznie ceny detalicznej, po której firma planuje sprzedać produkt klientowi.

Cena zakupu uwzględnia między innymi rabaty oraz sposób rozliczenia VAT. Cena nabycia obejmuje dodatkowo określone koszty uboczne związane z zakupem do chwili złożenia składników w magazynie, na przykład transport. Przyjętą wycenę trzeba umieć powiązać z dokumentami.

Remanent na koniec roku warto przygotować na podstawie uporządkowanego zestawienia zakupów. Jeśli identyczne produkty pochodziły z różnych dostaw i miały różne ceny, sposób przypisania wartości powinien być uzgodniony z księgowością i oparty na danych. Nie należy wybierać ceny przypadkowo, kierując się wyłącznie oczekiwanym podatkiem.

Wartości netto czy brutto?

Przy ustalaniu ceny zakupu pomija się VAT podlegający odliczeniu. Jeżeli podatnik ma pełne prawo do jego odliczenia, wartość towaru będzie co do zasady odpowiadała cenie netto. Gdy VAT nie podlega odliczeniu, wpływa to na wartość przyjmowaną do wyceny.

Przykładowo towar kosztował 100 zł netto plus 23 zł VAT. Przy pełnym prawie do odliczenia punktem wyjścia będzie 100 zł. Jeżeli przedsiębiorca korzysta ze zwolnienia z VAT i nie odlicza podatku z zakupu, punktem wyjścia będzie 123 zł, przy założeniu braku innych korekt ceny.

Remanent na koniec roku nie może być wyceniony „zawsze netto” tylko dlatego, że zakup potwierdza faktura. Przy częściowym prawie do odliczenia lub szczególnych zakupach należy odrębnie ustalić kwotę podatku wpływającą na koszt.

Uszkodzone produkty, przeceny i towary niesprzedawalne

Towar zalegający w magazynie może mieć niższą wartość rynkową niż w chwili zakupu. Przepisy pozwalają uwzględnić niższą wartość przy spełnieniu zasad wyceny. Nie oznacza to jednak swobody wpisywania dowolnej ceny lub zera bez uzasadnienia.

W razie wyceny poniżej ceny zakupu, nabycia albo kosztu wytworzenia trzeba przy odpowiedniej pozycji pokazać również pierwotną jednostkową wartość. Warto zachować dokumentację potwierdzającą przyczynę obniżenia, na przykład opis uszkodzenia i dane pozwalające ocenić cenę rynkową.

Remanent na koniec roku powinien odróżniać produkty pełnowartościowe, uszkodzone oraz odpady. Towaru, który rzeczywiście pozostaje w firmie, nie należy po prostu wykreślać z arkusza. Jeżeli doszło do likwidacji lub utylizacji, to odrębne zdarzenie wymagające właściwego udokumentowania i oceny podatkowej.

Wyroby gotowe i produkcja w toku

Półwyroby, wyroby gotowe i braki własnej produkcji wycenia się według kosztów wytworzenia. Cena, którą firma zamierza uzyskać od klienta, może zawierać marżę i nie jest automatycznie właściwą wartością remanentową.

Dla niezakończonej produkcji w działalności usługowej i budowlanej rozporządzenie wskazuje koszt wytworzenia, nie niższy od kosztów bezpośrednich materiałów zużytych do tej produkcji. Ustalenie takiej wartości wymaga danych o konkretnym zleceniu, wykorzystanych materiałach oraz pozostałych kosztach objętych właściwą kalkulacją.

Remanent na koniec roku w zakładzie produkcyjnym warto przygotowywać wspólnie z osobą znającą przebieg prac. Przykładowo mebel gotowy do sprzedaży i zestaw jego niepołączonych elementów mogą wymagać odmiennego opisu. Dokumentacja powinna umożliwić zrozumienie, na jakim etapie znajdował się wyrób 31 grudnia.

Jakie dane powinien zawierać arkusz spisu?

Przepisy wymagają starannego i trwałego sporządzenia dokumentu. Arkusz powinien zawierać dane firmy, datę spisu, kolejne numery pozycji, szczegółowe określenie składników, jednostki miary, ilości, ceny jednostkowe, wartości pozycji i łączną wartość.

Należy również uwzględnić klauzulę „Spis zakończono na pozycji …” oraz podpis właściciela zakładu lub wspólników, zgodnie z rozporządzeniem. Dodatkowe pola organizacyjne, takie jak lokalizacja albo osoba licząca, mogą pomagać, lecz nie zastępują wymaganych danych.

Remanent na koniec roku powinien być zrozumiały również po kilku miesiącach. Opis „towar różny” jest zwykle zbyt ogólny, aby odtworzyć sposób ustalenia wartości. Lepsze są nazwy pozwalające rozpoznać konkretny asortyment, jego wariant oraz jednostkę, w której dokonano liczenia.

Przykładowe pozycje spisu z natury

Poniższe zestawienie pokazuje wyłącznie przykładowe pozycje arkusza. Pełny dokument musi zawierać także pozostałe wymagane dane, datę, klauzulę końcową i podpisy.

Lp.SkładnikJednostkaIlośćCena jednostkowaWartość
1Towar A, model podstawowyszt.2080,00 zł1600,00 zł
2Towar B, wariant niebieskiszt.12150,00 zł1800,00 zł
3Materiał Cm3020,00 zł600,00 zł
Łącznie4000,00 zł

W tym przykładzie przyjęto ceny zakupu po właściwym uwzględnieniu VAT i rabatów. Towarów obcych nie należy dodawać do wartości własnych zapasów. Jeśli znajdują się w firmie, trzeba ująć je ilościowo oraz oznaczyć właściciela, najlepiej w wyraźnie wydzielonej części dokumentacji.

Jak remanent na koniec roku wpływa na dochód?

Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o PIT dochód wynikający z różnicy przychodów i kosztów koryguje się o różnicę między remanentem końcowym i początkowym. Jeżeli końcowy jest wyższy, dochód rośnie. Jeżeli początkowy był wyższy, dochód się zmniejsza.

Dla typowej KPiR, przed uwzględnieniem dodatkowych szczególnych korekt, można zapisać to następująco:

Dochód = przychody − koszty + remanent końcowy − remanent początkowy.

Sam wysoki stan końcowy nie mówi jeszcze, o ile wzrośnie dochód. Potrzebne jest porównanie ze stanem początkowym. Remanent na koniec roku o wartości 70 000 zł będzie miał inne znaczenie przy początkowym stanie 20 000 zł, a inne przy stanie 90 000 zł.

Podstawę sposobu ustalenia dochodu zawiera art. 24 ust. 2 ustawy o PIT.

Przykład liczbowy: większy zapas zwiększa dochód

Załóżmy, że przedsiębiorca wykazał 500 000 zł przychodów oraz 350 000 zł kosztów przed rozliczeniem różnicy remanentowej. Remanent początkowy wynosił 40 000 zł, a końcowy 70 000 zł. Przyjmujemy, że nie występują dodatkowe szczególne korekty kosztów lub wartości spisu.

Różnica przychodów i kosztów wynosi 150 000 zł. Końcowy stan zapasów przewyższa początkowy o 30 000 zł. Dochód po uwzględnieniu tej różnicy wynosi zatem 180 000 zł, a nie 150 000 zł.

Przy podatku liniowym sam wpływ różnicy 30 000 zł na podatek obliczany według stawki 19% wynosi 5700 zł, przed uwzględnieniem indywidualnych odliczeń i innych elementów rozliczenia. Nie jest to kalkulacja pełnego rocznego zobowiązania ani składki zdrowotnej. Remanent na koniec roku zmienia podstawę obliczeń, lecz ostateczny wynik wymaga całego rozliczenia.

Dlaczego grudniowy zakup nie zawsze obniża podatek?

Przedsiębiorca kupuje w grudniu dodatkowy towar za 20 000 zł. Zakładamy, że zakup prawidłowo zwiększa koszty, a cała partia pozostaje niesprzedana na koniec roku i jest wyceniona na tę samą kwotę.

Koszty rosną o 20 000 zł, ale o 20 000 zł zwiększa się też remanent końcowy. W tym uproszczonym przykładzie efekt zakupu dla rocznego dochodu zostaje zneutralizowany przez różnicę remanentową. Firma wydała pieniądze, jednak nie uzyskała zakładanej obniżki dochodu za ten rok.

Remanent na koniec roku pomaga zrozumieć różnicę między wydatkiem pieniężnym a ostatecznym kosztem wpływającym na roczny wynik. Więcej przykładów decyzji zakupowych znajdziesz we wpisie Zakupy firmowe przed końcem roku – czy większe koszty zawsze się opłacają?.

Remanent zerowy – kiedy rzeczywiście wynosi zero?

Jeżeli podatnik prowadzący KPiR nie posiada żadnych składników podlegających spisowi, dokument może wykazywać wartość zerową. Brak zapasów nie powinien jednak prowadzić do całkowitego pominięcia spisu i odpowiedniego wpisu w księdze.

Przed przyjęciem zera należy sprawdzić nie tylko pomieszczenia firmy, ale także zapasy w innych lokalizacjach oraz ewentualne niezakończone prace. Nie wystarczy stwierdzenie, że przedsiębiorca nie prowadzi sklepu. W usługach mogą pozostać materiały lub składniki wymagające rozliczenia.

Remanent na koniec roku powinien wykazywać zero wtedy, gdy wynika to ze stanu faktycznego. Jeśli pozostają wyłącznie towary obce, ich ilościowe ujęcie i wskazanie właściciela nadal może być potrzebne, mimo że nie powiększają wartości własnych zapasów podatnika.

Co z nieopłaconymi zakupami i kasowym PIT?

Fizyczna obecność towaru i sposób rozliczenia kosztu to dwie odrębne kwestie. Nieopłaconego towaru nie należy automatycznie pomijać podczas ustalania stanu zapasów. Trzeba natomiast sprawdzić, czy jego wartość wymaga odpowiedniej korekty przy wycenie spisu.

Rozporządzenie przewiduje między innymi pomniejszenie wartości o określone nieuregulowane koszty, których nie potrącono na podstawie art. 22 ust. 4a lub 4b ustawy o PIT. Dotyczy to zasad kasowego rozliczania wskazanych kosztów. Osobna regulacja odnosi się do korekt na podstawie art. 22p.

Remanent na koniec roku nie może więc zostać rozliczony identycznie w każdej firmie bez sprawdzenia stosowanych zasad. Księgowość potrzebuje danych o zapłacie, wcześniejszych korektach i sposobie potrącenia kosztu, aby nie dopuścić do nieprawidłowego podwójnego wpływu tej samej wartości.

Czy trzeba wysłać spis do urzędu skarbowego?

Zwykłego rocznego spisu z natury dla KPiR nie przesyła się rutynowo jako oddzielnego załącznika do rocznego zeznania PIT. Wartość trzeba prawidłowo uwzględnić w księdze i rozliczeniu, a dokumentację zachować wraz z dokumentami podatkowymi.

Nie należy z tego wyciągać wniosku, że arkusz jest zbędny. W razie sprawdzania rozliczenia podatnik powinien móc wykazać, skąd pochodzi wartość remanentu i jak została ustalona. Sam numer wpisany w programie może nie wystarczyć do odtworzenia obliczeń.

Remanent na koniec roku trzeba też odróżnić od innych obowiązków ewidencyjnych i elektronicznego przekazywania ksiąg, jeśli dotyczą danego podatnika. Brak obowiązku osobnego wysłania arkusza nie znosi obowiązku prawidłowego wykazania danych w wymaganych ewidencjach.

Jak przygotować spis bez chaosu?

Prace organizacyjne warto zacząć przed ostatnim tygodniem grudnia. Najpierw należy uporządkować asortyment, ustalić lokalizacje oraz rozdzielić zapasy własne i obce. Następnie przygotować listę otwartych zleceń i ustalić, które informacje będą potrzebne do ich wyceny.

Przedsiębiorcy pomaga prosty plan:

  1. Wyznaczyć osoby odpowiedzialne za liczenie i weryfikację danych.
  2. Uporządkować dokumenty dostaw, zwrotów i przesunięć między lokalizacjami.
  3. Ustalić sposób kontrolowania ruchu towarów podczas spisu.
  4. Policzyć składniki i wyjaśnić różnice z ewidencją magazynową.
  5. Wycenić pozycje oraz sprawdzić sumy i wymagane podpisy.
  6. Przekazać dokumentację do księgowości w uzgodnionym terminie.

Remanent na koniec roku powinien potwierdzać stan rzeczywisty. Wydruk magazynowy może pomóc w pracy, lecz nie zastępuje ustalenia, czy wskazane w nim towary faktycznie istnieją w odpowiedniej ilości i stanie.

Co przekazać do biura rachunkowego?

Podstawą jest kompletny spis z podsumowaną wartością. Do tego warto dołączyć informacje o przecenach, uszkodzeniach, towarach obcych i zapasach poza siedzibą. Jeśli występuje produkcja w toku, potrzebna będzie kalkulacja oraz opis etapu realizacji zleceń.

Księgowej należy też przekazać dane o nietypowych dostawach na przełomie roku, korektach zakupów i fakturach dotyczących spisanych składników, które wpłynęły z opóźnieniem. Przy kasowym PIT szczególne znaczenie mają informacje o zapłacie.

Remanent na koniec roku przygotowany bez tych danych może wymagać późniejszych wyjaśnień. Warto uzgodnić zakres dokumentów wcześniej, zwłaszcza jeśli zmienia się osoba obsługująca rozliczenia. W takiej sytuacji przyda się również poradnik Zmiana biura rachunkowego – kiedy i jak przekazać księgowość?.

Pytania i odpowiedzi

Czy remanent na koniec roku zawsze zwiększa podatek?

Nie. Znaczenie ma różnica między remanentem końcowym i początkowym oraz całe rozliczenie podatnika. Niższy stan końcowy może zmniejszyć dochód, a identyczne wartości nie tworzą różnicy remanentowej.

Czy wszystkie towary wpisuje się według ceny sprzedaży?

Nie. Towary i materiały wycenia się według zasad wskazanych w rozporządzeniu, przede wszystkim cen zakupu lub nabycia, ewentualnie niższych cen rynkowych. Cena dla klienta z doliczoną marżą nie jest automatycznie właściwa.

Czy wystarczy podać księgowej łączną wartość magazynu?

Łączna wartość służy do wpisu w księdze, ale powinna wynikać z prawidłowo sporządzonego spisu. Potrzebna jest dokumentacja pozwalająca sprawdzić poszczególne pozycje i ich wycenę.

Czy obowiązek dotyczy również firmy bez magazynu?

Tak, samo nieposiadanie wydzielonego magazynu nie wyłącza obowiązków podatnika prowadzącego KPiR. Trzeba ustalić, czy firma posiada składniki objęte spisem. Jeśli ich rzeczywiście nie ma, spis może być zerowy.

Czy remanent oznacza automatycznie VAT do zapłaty?

Nie. Zwykły roczny spis zapasów dla KPiR nie tworzy sam w sobie obowiązku zapłaty VAT od wszystkich niesprzedanych towarów. Nie należy mylić go ze szczególnymi zasadami dotyczącymi zakończenia działalności i spisu dla celów VAT.

Przygotuj zamknięcie roku z Ann Mar

Remanent na koniec roku łączy pracę przedsiębiorcy, magazynu i księgowości. Właściciel zna rzeczywisty stan zapasów oraz etap realizacji zleceń, a prawidłowe rozliczenie wymaga powiązania tych informacji z dokumentami i zasadami podatkowymi.

Warto jeszcze przed grudniem ustalić sposób liczenia, wyceny i przekazywania danych. Pozwoli to wcześniej zauważyć brakujące dokumenty oraz oszacować wpływ zapasów na roczny dochód. Decyzje o zakupach będą wtedy wynikały z potrzeb firmy i rzeczywistego efektu podatkowego.

Potrzebujesz pomocy w uporządkowaniu dokumentów i zamknięciu KPiR za 2026 rok? Skontaktuj się z Biurem Rachunkowym Ann Mar i ustal zakres obsługi swojej działalności.

Zamknięcie roku w księgowości – kartony, lista kontrolna i kalkulator.

Odwiedź nas w naszym biurze!

Zobacz także...